Ya Leyl!
Ölürken kendini doğuran adam..
Sessiz yokuşlarda uzayan uçurumların kıyısında bakışlarıma hayalin vurdukça, koynuma gömdüğün ayrılıklar sensizliği meyve veriyor şimdilerde / nerdesin? Issız vahaların kurak topraklarında serabını gördükçe çatlıyor kuraklığın dudakları, ‘bir içim su’ niyetine sadece sessiz bir fısıltı bekliyorlar senden bir bilsen. Bir bilsen adına aşk dedikleri tüm duygular senden bir iz bulmak için birbirlerine sarılıp beklemede üşüyen tedirgin halleriyle sokak lambalarının loşluğunda/köprü altlarında, yıkık harabelerin kucağında. Seni bekleyen o yorgun kaldırımlarda başını yastık niyetine taşa her koyuşlarında akşamın, ‘yarın gelir’ umuduyla bekleyip durmada / nerdesin?
Ya Leyl!
Gözleri sevdasını ele veren adam..
Göğsümde taşıdığım acıya aldırmadan 'huma özünü içtim, sufi gülünü kokladım.' İçimde hikmet rüzgârları esiyor şimdi. Aşk ve acıyı bir kadehte tattım. Ondandır içimin yangını. Ondandır alev kızılı gözlerimin kıvılcımı. Gözümde biriken intiharlar akıyor yanaklarımdan. Soğuk namlular dayanır şakaklarıma..Bir edalı bakışına ne intiharlar/ infazlar kurban ediyor bir bilsen. Bir tek kelamın için ne şiirler adadım ölümcül duygularımıza ne Taç mahaller inşa ettim kalbimin küresinde bir bilsen, ah bir bilsen..
Ya Leyl!
Gönül tuvaline hüzün portresi çizen adam..
Avuçlarımdan akıp giden yıllardan arta kalan zamanla kocamış hüzünler biriktirdim / tek sermayem bu. Bir şiir ısmarlamalıyım sana, cebimde son olarak arta kalan hüzün biletiyle. Bir kadeh sunmalıyım dudaklarının kıyısına aşkın en acımtırak lezzetiyle. Gözlerine bakmayı unuttuğum her anı(m) da dökmeliyim tüm yapraklarımı ve savurmalıyım hoyrat rüzgârına. Nişan almalıyım göğsümdeki mühre tam orta yerinden.. delip geçmeli sözlerin /bırak kanasın..
Ya Leyl!
Bahar ezgisine nağmeler dizen adam..
Masallardan alınmış acıdır aşk Leyla’ya giden yolda. Mecnun Leyla’ya olan aşka tahammül etmeseydi gerçek âşık olduğunu bilir miydi hiç? Her şey seninle mest olur. Sensiz her şey hiç olur, senle her şey anlam bulur. Sensiz ıssız bir kent yorgunluğu şimdi içim. Bu yorgun kentin ıssızlığı senle biter. Gözbebeklerimde kuşlar uçuşur martısız kentlerin ıssızlığa teslim sahillerinde.. Geldiğim yerlere ait hasretler var içimde, şimdi yeni bir güne başlamalıyım oysa / mecalim yok..
Büşra Arslan Meçin
